Πρώτη δημοτικού!

Καλή σχολική χρονιά! Χρονιά ορόσημο για τον Νικόλα μιας και ξεκινάει το μεγάλο σχολείο.

Η μαμά συγκινήθηκε και έχει αγωνία για όλα όσα έχουν αγωνία η ψαρωμένες μάνες. 

Ο γιος όμως παρόλο το μικρό άγχος του φαίνεται να πηγαίνει και να γυρίζει με χαρά.

Εγώ θα έχω τα αυτιά μου ανοιχτά και θα τον βοηθήσω όσο μπορώ και με αφήνει. Μια περιπέτεια ξεκινά:)

Παρόλο που ο χρόνος πιέζει κατάφερα στα γρήγορα να του φτιάξω ετικέτες για τα βιβλία του. Ε αν αυτό δεν είναι αφορμή να τις μοιραστώ μαζί σας, τι είναι;

Ως λάτρης του Minecraft δεν θα μπορούσαν να έχουν άλλο θέμα...

Το αρχείο για να τις κατεβάσετε μπορείτε να το βρείτε εδώ. 

Το αφήνω στην καλή σας θέληση, αν το μοιραστείτε να αναφερθεί η πηγή.

Καλή μας αρχή!

Μαργαρίτα

Καμπύλωση του χρόνου

via

Αν θέλετε να μάθετε για την καμπύλωση του χρόνου διαβάστε εδώ.

Αλλιώς συνεχίστε στο MommyWiki.

Έχω μια κόρη και έναν γιο που έχουν ξεχωριστές ικανότητες. Είναι προικισμένα παιδιά. Ναι καλά καταλάβατε καμπυλώνουν τον χρόνο.

Θα αναρωτιέστε... δηλαδή; Δηλαδή μπορεί κατι που διαρκεί 5 λεπτά να το κάνουν να διαρκέσει 10-15 λεπτά αναλόγως. Και θα σας το αποδείξω με ένα απλό παράδειγμα στο οποίο έχω μάρτυρες μου όλη την γειτονιά.

Φτάνουμε με το αυτοκίνητο στο σπίτι και παρκάρω λίγο πιο πάνω από το σπίτι. Ο στόχος είναι να φτάσουμε στο σπίτι. Πόση ώρα θεωρείτε ότι χρειάζεται για να γίνει αυτό; 5 λεπτά είναι πολύ νομίζετε; Παρακολουθείστε με...

Σβήνω την μηχανή.

Όση ώρα προσπαθώ να φτιάξω έναν αλγόριθμο στο μυαλό μου για το ποιος είναι ο βέλτιστος τρόπος να κουβαλήσω τα πράγματα επάνω μαζί με τα παιδιά...

Η Μελίνα αρχίζει βρουμ βρουμ βρουμ βρουμ non stop, που σημαίνει βόλτα, βόλτα, βόλτα.

Ο Νικόλας Μιλάει ακατάπαυστα και μου λέει διάφορα, συνήθως πράγματα που με κάνουν και γελάω.

Η Μελίνα με βλέπει που γελάω με τον Νικόλα και αρχίζει, Μενι, Μενι, Μενι, Μενι που σημαίνει Μελίνα, Μελίνα, Μελίνα, Μελίνα,(όταν λέω βρουμ βρουμ βρουμ μαμά θα ακούς ΜΟΝΟ εμένα).

Βγαίνω έξω.

Σε αγαπώ 33!

Νομίζω ότι αντιπροσωπεύω ένα μεγάλο ποσοστό των γυναικών λέγοντας ότι δεν γιορτάζω του Αγίου Βαλεντίνου αλλά… θα πετούσα την σκούφια μου αν έσκαγε μύτη ο σύζυγος με μια αγκαλιά λουλούδια ή με σοκολάτες ή με ένα γλυκανάλατο δωράκι ή με οποιοδήποτε από τους παραπάνω συνδυασμούς. Κατά τα άλλα, δεν χρειάζεται να είναι του Αγίου Βαλεντίνου για να γίνουν τέτοιες κινήσεις, εγώ γιορτάζω κάθε μέρα, αυτές είναι εμπορικές γιορτές μπλα μπλα μπλα μπλα.

Προσπαθώντας λοιπόν να ρωτήσω τον γιο μου για τον έρωτα του...Βαλεντίνου, καθ οδόν για την προπόνηση, πέφτει ραδιοφωνική διαφήμιση σχετική με τον Βαλεντίνο.

Πινιάτα τέρας

Αν περιμένετε να μάθετε από αυτή την ανάρτηση πως φτιάχνεται μια πινιάτα είστε γελασμένες! Στο τέλος της ανάρτησης θα έχω συνδέσμους με τα tutorial που ακολούθησα εγώ. 

Όπως σας είπα πριν λίγες μέρες είχαμε το πάρτι του Νικόλα. Δυο μέρες πριν το πάρτι αποφάσισα να φτιάξω πινιάτα . 

Υπάρχουν δυο ειδών. Μια με χαρτόνι και μια με εφημερίδες. Πραγματικά δεν ξέρω γιατί διάλεξα αυτή με τις εφημερίδες ελαφρά την καρδία... 

Η πινιάτα αυτή θέλει σύμφωνα με τα διάφορα site που διάβασα από πέντε μέρες μέχρι δυο βδομάδες, ανάλογα με τον καιρό για να στεγνώσει! 

Τι να μην κάνετε λοιπόν φτιάχνοντας μια πινιάτα με εφημερίδες...

Πάρτι γενεθλίων για το πέντε χρονών "Τερατάκι" μου

Γίναμε πέντε! Πέντε χρόνια μαμά. Ωραίο ακούγεται! 

Φέτος ο Νικόλας πάει νηπιαγωγείο και του αρέσει πολύ. Ήθελε να καλέσει όλη την τάξη στο πάρτι γενεθλίων του όποτε σίγουρα δεν μπορούσαμε να το κάνουμε στο σπίτι. Δεκαπέντε "τερατάκια" μέσα στο σπίτι πάει πολύ. 

Έτσι κάναμε το πάρτι μας έξω.

Τον Αύγουστο ανακαλύψαμε το κέντρο έκφρασης και παιχνιδιού Δον Κιχώτης.  

Ο Νικόλας ξετρελάθηκε. Είναι ένας χώρος διαφορετικός, καθαρός, χαρούμενος και οι άνθρωποι που δουλεύουν εκεί είναι πάνω από τα παιδιά! 

Οι προσκλήσεις δόθηκαν και η μεγάλη ημέρα έφτασε. 

Παιχνίδια στο χωριό

Μια χρονιά είχα την φαεινή ιδέα να πάρω μαζί μου στο χωριό παιχνίδια από την Αθήνα. Τσάμπα κουβάλημα! Είναι τόσα τα ερεθίσματα στην φύση, τόσες οι ιδέες που ξεφυτρώνουν στο μυαλό των παιδιών που τα παιχνίδια είναι εντελώς περιττά!

Δείτε λοιπόν με τι ασχολιόταν ο 4,5 χρονών Νικόλας στις διακοπές του στο χωριό!

Βρήκε στο υπόγειο μια παλιά τσάντα και ένα καπέλο. Του φορέσαμε μια ζώνη και καλά μάστορα και πήγε για δουλειά...

 Κούνιες 11 το βράδυ

Κολατσιό για το νηπιαγωγείο

Ξεκινήσαμε νηπιαγωγείο και πλέον κάθε πρωί ο μικρός κουβαλάει μαζί του ταπεράκι με το κολατσιό του.

Η δασκάλα μας έδωσε οδηγίες το κολατσιό να είναι υγιεινό και να μην περιέχει έτοιμα συσκευασμένα προϊόντα.

Πέρυσι ο μικρός που πήγαινε ιδιωτικό παιδικό σταθμό έτρωγε εκεί δεκατιανό και μεσημεριανό και φυσικά άδειαζε τα πιάτα ανεξάρτητα από το μενού. 

Είπα λοιπόν να εκμεταλλευτώ το γεγονός ότι όταν είναι σχολείο τρώει τα πάντα, οπότε κάθε μέρα τον στέλνω με ένα διαφορετικό πρωινό.

Πραγματικά έφαγε από όλα όσα του έδωσα την πρώτη εβδομάδα, ακόμη και πράγματα που δεν είχε δοκιμάσει ποτέ ξανά!

Τα πρωινά που δοκίμασα αυτές τις πρώτες ημέρες ήταν τα παρακάτω και σας αφήνω να βρείτε πιο ήταν το αγαπημένο του:)

Θα περιμένω τ'άλλο καλοκαίρι...

κι έχω κρυμμένο στην αμμουδιά ένα αστέρι.... λαλαλαλα. Το ξέρετε το τραγούδι φαντάζομαι. Βέβαια το τραγούδι λέει σε περιμένω αλλά το άλλαξα γιατί εγώ περιμένω το άλλο καλοκαίρι... Το καλοκαίρι μου ήταν πολλά πράγματα, αλλά όχι ξεκούραστο.

Είχε "μουσική" από ένα μωρό που έκλαιγε ασταμάτητα....

είχε μια μετακόμιση με όλα τα καλά και τα κακά που την συνοδεύουν....

Πρώτη μέρα στο νηπιαγωγείο

Η καινούρια σχολική χρονιά ξεκίνησε! Πλέον πάμε στο νηπιαγωγείο. Θα μου πεις σιγά δεν έγινε κάτι φοβερό, νηπιαγωγείο πάτε όχι πανεπιστήμιο:) Δεν ξέρω, φαντάζομαι μας πιάνει όλες τις μανάδες μια περηφάνια, μια συγκίνηση, που βλέπουμε τα παιδιά μας να ανοίγουν τα φτερά τους και είναι σαν να μεγαλώνουν ξαφνικά αυτή την πρώτη μέρα του σχολείου... Πήγαμε λοιπόν με χαμόγελο στα χείλη και χωρίς καμιά δυσκολία.

Όπως όμως ήταν αναμενόμενο όταν τον παρέλαβα ήταν κλαμένος. Ε μα τόσος καιρός αυτοκόλλητοι έπρεπε να το περιμένω. Το αγόρι μου... Μου είπε ότι ρωτούσε την δασκάλα του, πότε θα έρθει η μαμά του και μετά την ξαναρωτούσε και μετά την ξαναρωτούσε:) 

Έτσι και εγώ την επόμενη ημέρα του φόρεσα ρολόι και έτσι δεν ξαναρώτησε! Τον πήγα σχολείο και με το που μπήκε είπε στην δασκάλα... "Με θυμάσαι που έκλαιγα εχθές και σε ρωτούσα που είναι η μαμά μου; Σήμερα φόρεσα ρολόι και θα ξέρω πότε θα έρθει." Έτσι την δεύτερη ημέρα πέρασε πολύ καλύτερα όπως είπε και δεν έκλαψε καθόλου! 

Καλή αρχή λοιπόν αγόρι μου... όσο για εμένα... η παρακάτω εικόνα νομίζω με εκφράζει απόλυτα ;) !!!!

via

Friday Play Date #27

Η μουσική αρέσει σε όλους. Στους ενήλικες, στα παιδιά, στα έμβρυα ακόμη και στα φυτά. Η ζωγραφική επίσης αρέσει σε όλα τα παιδιά αλλά και στους ενήλικες. Ε, Νίκη;

Εδώ στο MommyWiki έχουμε ζωγραφίσει πολλές φορές. Ζωγραφίσαμε μουτζούρες, ζωγραφίσαμε ζωγραφιές που φουσκώνουν, με φελλό, βιβλία, με καλαμάκια και πολλά άλλα.

Αυτή την φορά θα συνδυάσουμε δυο αγάπες. Την μουσική με την ζωγραφική. Πιο συγκεκριμένα θα ζωγραφίσουμε την μουσική.

Τα νεα μου και γιατί χάθηκα

Τα μαντάτα μου σας τα έφερε με μεγάλη χαρά η Νίκη. Οπότε ξέρετε γιατί έχω χαθεί και δεν ξέρω πότε θα επανέλθω!

Ο μόνος τρόπος να bloggάρω πλέον είναι ο παρακάτω και μόνο όταν ο μεγάλος μου γιος (ουαου κάπως ακούγεται αυτό!) δεν είναι σπίτι.

Αυτή η γέννα ήταν τελείως διαφορετική από την προηγούμενη. Όλα περίμενα να πάνε χάλια και όλα πήγανε καλά. Τα έκανα όλα όπως τα φανταζόμουν. Αγκάλιασα το παιδί μου, μόλις το γέννησα. Το θήλασα λίγα λεπτά αργότερα, το είχα μαζί μου όλες τις ημέρες. Φύγαμε μαζί από το μαιευτήριο και έχουμε γίνει... αυτοκόλλητες. Νοιώθω ότι παίρνω μέρος σε ντοκιμαντέρ του National Geographic με ένα παιδί κρεμασμένο επάνω μου.

Βιωματικό πάρκο και "Ο μικρός κτηνοτρόφος"

Πριν λίγο καιρό πήγαμε στο βιωματικό πάρκο του "Paradise Park" και παρακολουθήσαμε το πρόγραμμα "Ο μικρός κτηνοτρόφος".

Λίγα λόγια για το πρόγραμμα από την σελίδα του στο διαδίκτυο.

Τα παιδιά γνωρίζουν τα οικόσιτα ζώα, τα προϊόντα που αυτά παράγουν και τις υπηρεσίες που προσφέρουν στον άνθρωπο Τα παιδιά θα ντυθούν μικροί κτηνοτρόφοι και θα γνωρίσουν τα οικόσιτα ζώα (κατσίκα, πρόβατο, αγελάδα, άλογο, γαϊδούρι, κότα, πάπια, γαλοπούλα, κουνέλι, σκύλος)

Friday Play Date #21

Στα παιδιά προσχολικής ηλικίας αρέσουν τα παιχνίδια με αριθμούς. Ο γιος μου συχνά πυκνά με ρωτάει μέχρι πόσο ξέρω να μετράω και με περηφάνια μου μετράει ως το 24. 'Η συχνά κάνει απλές προσθέσεις 1 + 1 κάνει 2 και με κοιτάζει για επιβράβευση. Έτσι όταν έπεσα πάνω σε αυτό το παιχνίδι, λέω εδώ είμαστε! Θα το φτιάξω σήμερα κιόλας!

Μαθαίνουμε πρόσθεση παίζοντας

Πήρα λοιπόν ένα άδειο κουτί δημητριακών και το έντυσα με χρωματιστό χαρτί.

Έκοψα με κοπίδι δυο εισόδους για τα νομίσματά μου, το σύμβολο της πρόσθεσης.

Μαμά τι είναι Πάσχα;

via

Το Πάσχα είναι μια δύσκολη γιορτή να εξηγήσεις. Δεν έχει καμία σχέση με τα Χριστούγεννα που μιλάς στο μικρό σου τετράχρονο για προβατάκια και αστέρια και αγγέλους και την γέννηση ενός μωρού. 

Το Πάσχα έχει να κάνει με προδοσία, με πάθη, με θάνατο, με θυσία, με Ανάσταση. Με έννοιες που μεγαλύτερα παιδιά δεν κατανοούν, πόσο μάλλον ένα τετράχρονο. 

Στην ανάρτηση αυτή δεν μπορώ να απαντήσω στην ερώτηση του τίτλου. Ξέρω τι σημαίνει Πάσχα για τον δικό μου γιο.

Η πρώτη μου εγκυμοσύνη - γέννα

Είναι χρόνια που σκέφτομαι να γράψω την ανάρτηση αυτή και ακόμη δεν το έχω κάνει.
Δεν το έχω κάνει γιατί δεν το έχω χωνέψει ακόμη και δεν νομίζω ότι θα γίνει τελικά ποτέ αυτό.
Είναι η ιστορία της πρώτης μου εγκυμοσύνης. Δεν αφορά και κανέναν δηλαδή για να πω την αλήθεια. Αλλά ξέρετε μερικές φορές το να μοιράζεσαι πράγματα με αγνώστους σε ξαλαφρώνει λίγο. Άσε που ίσως το διαβάζω μετά από χρόνια και θα γελάω με αυτά που γράφω και επίσης θα μετανιώνω που δημοσιεύω τόσο προσωπικές στιγμές.

Επίσης είναι η πιο μεγάλη ανάρτηση που έχω γράψει. Είναι και μεγάλη και μελό και γραφική ίσως.

Που λέτε ο γυναικολόγος μου πίνει νερό από μια πηγή που έχει ένα νερό, αμίλητο το λένε. Το πίνουν πολλοί από δαύτους έχω μάθει.

DIY πίνακας σβήσε γράψε

Επιτέλους βγήκα σε άδεια εγκυμοσύνης και ο χρόνος στο σπίτι με τον γιο μου, μου φαίνεται ασυνήθιστα πολύς! Έτσι πρέπει να βρούμε τρόπο να περνάμε την ώρα μας δημιουργικά και ευχάριστα. 

Πριν κάνα μηνά τον σταμάτησα και από το σχολείο και βγήκε εντελώς εκτός από το πρόγραμμα που είχε και φυσικά οι "εκπαιδευτικές" δραστηριότητες που έκανε στο σχολείο είχαν σταματήσει. 

Τα βράδια που διαβάζουμε παραμύθια μου ζητάει να του δείχνω την κάθε συλλαβή και προσπαθεί να διαβάσει. Μέσα στην μέρα αρκετές φορές μου λέει από τι γράμμα αρχίζει μια λέξη και περιμένει επιβράβευση. 

Ο συνδυασμός όλων των παραπάνω γεγονότων με έκαναν να ψάξω ασκήσεις προγραφής. Αν και στο σχολείο μας είπαν να μην κάνουμε δουλειά στο σπίτι, μιας και το σταματήσαμε σκέφτομαι να κρατήσω επαφή.

Friday Play Date #17

Friday Play Date #17 ή αλλιώς Παιχνίδια του κρεβατιού.

Μην πάει το μυαλό σας στο πονηρό! Τα παιχνίδια του κρεβατιού νομίζω ότι είναι παιχνίδια που παίζουν όλα τα παιδιά και που μάλιστα είναι από τα αγαπημένα τους. Είναι από τα αγαπημένα τους για δυο λόγους. Επειδή χρησιμοποιούν την φαντασία τους στο έπακρο αλλά και επειδή συμμετέχουν και οι γονείς.

Πόσες φορές σας έχει τύχει να είστε λιώμα, να έχει πάει 10 το βράδυ και τα παιδιά να έχουν το μάτι γαρίδα; Πόσες φορές σας έχει τύχει να είναι ΣΚ και τα παιδιά να ξυπνάνε από τις 8 με διαολεμένο κέφι για παιχνίδι; Είμαι σίγουρη πολλές. Και είμαι σίγουρη ότι πολλές από αυτές καταφύγατε στα παιχνίδια του κρεβατιού.

Εμείς σε καθένα από αυτά έχουμε δώσει δικά μας ονόματα, ή μάλλον ο Νικόλας τα έχει σκεφτεί και τους έχει δώσει και ονόματα. Έτσι όταν ακούμε, μαμά έλα να παίξουμε, "Στέλλα", "Πύραυλο", "Καφετέρια", "Φαντασματάκια", ξέρουμε ακριβώς τι έχει στο μυαλό του.

Ας σας συστήσω λοιπόν τα δικά μας παιχνίδια κρεβατιού!

Friday Play Date #15

Το σαββατοκύριακο που πέρασε παίξαμε πολύ, "Πύραυλο", "Στέλλα", διαβάσαμε και ζωγραφίσαμε.

Τι είναι ο πύραυλος και η Στέλλα θα σας πω άλλη φορά, είστε ελεύθεροι να μαντέψετε, σήμερα όμως θα σας πω πως το παιχνίδι μας συνδύασε διάβασμα με ζωγραφική.

Θέατρο: Το βιβλίο των θρύλων!

Μέρες περνούσαν και στον Α.Σ του tae kwo do που πηγαίνω τον γιο μου έβλεπα μια όμορφη πολύχρωμη αφίσα κολλημένη στην είσοδο. Θεατρική παράσταση "Το βιβλίο των θρύλων". 

Δεν διάβασα λεπτομέρειες γιατί δεν είχα πολύ όρεξη για θέατρο. Κυριακή ήταν η παράσταση. Σάββατο πρωί μετά το τέλος του μαθήματος αποφασίζω να δηλώσω συμμετοχή.

Τελικά οι αποφάσεις τελευταίας στιγμής είναι οι καλύτερες!

Φτάνουμε με τον Νικόλα στο θέατρο να έχει αποκοιμηθεί στο αμάξι και να τον πηγαίνω αγκαλιά στο θέατρο. Ευτυχώς ξύπνησε όταν φτάσαμε στην είσοδο και ευτυχώς δεν είχα παρκάρει πολύ μακριά! Η μέση μου!

Δεν είχα ξαναπάει στο θέατρο αυτό και μου άρεσε. Κόσμος; Φουλ! Δεν είχα διαβάσει κριτικές, είπαμε απόφαση της τελευταίας στιγμής.

Μπήκαμε μέσα και ξεκίνησε. Υπέροχη παράσταση! Οι ηθοποιοί τα έδιναν όλα επι σκηνής! Και οι τέσσερις υπέροχοι! Χρώματα, μουσική, χορός και συνεχής συμμετοχή του κοινού. Ο Νικόλας κατάλαβε όλο το έργο. Ήταν ελαφρύ και διασκεδαστικό. Δεν σε άφηνε να χάσεις το ενδιαφέρον. 

Το σημαντικότερο όμως είναι ότι όλα τα παιδάκια που ήταν στο κοινό, ανεξαρτήτως ηλικίας, είχαν καθηλωθεί. Συνήθως όλο και κάποιο κλαίει, ή κάνει ζαβολιές ή βαριέται. Μου έκανε φοβερή εντύπωση! Μια υπέροχη παιδική παράσταση!

Ατάκες Νικόλα - Φεβρουάριος 2015

Σαββάτο μεσημέρι. Εγώ και ο Δημήτρης λιώμα, θέλουμε να κοιμηθούμε και ο Νικόλας όχι. Του λέμε να παίξει στο δωμάτιο του όσο εμείς θα κοιμόμαστε αλλά δεν μας αφήνει σε ησυχία οπότε ο Δημήτρης τον μαλώνει και του λέει ότι θα τον πάει στην γιαγιά.
Νικόλας: Μπαμπά, σταμάτα. Η μαμά με μαλώνει πάντα και εσύ κάνεις ότι θέλω! Εγώ θα συνεχίσω να κάνω αταξίες και εσύ να σκεφτείς μια άλλη τιμωρία. Όχι και να αλλάξω σπίτι!!!
Και έτσι καταλάβατε ποιος μας κάνει ότι θέλει...

Ένα απόγευμα που δεν του έκανα το χατήρι.
Νικόλας: Μαμά, η αγάπη σας, δηλαδή εγώ, θέλω να .....
Δεν άκουσα την συνέχεια, είχα πέσει στα πατώματα από τα γέλια!
Και έτσι καταλάβατε γιατί μας κάνει ότι θέλει...

Πάμε στα Goody's, για να φάει παγωτό. Εμείς σαβουριάζουμε club και αυτός τσιμπάει στο ενδιάμεσο καμιά πατάτα. Αδειάζουμε τα πιάτα μας και αυτός γυρνάει με περίλυπη φάτσα και μας λέει:
Νικόλας: Μα καλά δεν μου αφήσατε ούτε μια πατατούλα; Τώρα εγώ, το παιδί σας,  τι θα φάω ο καημένος;
Να σημειώσω προς υπεράσπισή μου ότι δεν με άφησε να δοκιμάσω ούτε μια κουταλιά παγωτό!

Έχει πάει με τον μπαμπά του taekwodo και ένα παιδάκι βήχει πολύ έντονα συνέχεια. Στο διάλειμμα τον πιάνει ο άντρας μου και του λέει να μην κάθεται δίπλα με το παιδάκι που βήχει γιατί είναι άρρωστο. Ξεκινάει το μάθημα και ο Νικόλας τρέχει στον δάσκαλο:
Νικόλας: Δάσκαλε, ο μπαμπάς μου μου είπε να μην με βάλεις δίπλα σε αυτό το παιδάκι (και το δείχνει) γιατί είναι άρρωστο και δεν θέλει να κολλήσω.
Ουπς... Ας ανοίξει η γη να καταπιεί τον μπαμπά...

Ακολουθεί ατάκα καφρίλας....
Είμαστε στο σούπερ μάρκετ και ξαφνικά σταματάει στην μέση του διαδρόμου και φωνάζει...
Νικόλας: Μαμααααα με τρώει ο κώλος μου τόοοοσοοοο πολύυυυυυυ! Και χώνει το χέρι του να ξυστεί.
Ουπς... Ας ανοίξει η γη να καταπιεί την μαμά...