Το Νησί των Συναισθημάτων - από το Μάνο Χατζιδάκι

Τι όμορφα πράγματα τελικά μπορεί να βρει κάποιος στο διαδίκτυο!!! Χτες το βράδυ λοιπόν, μετά από μια κουραστική μέρα, αφού η Αγνή κοιμήθηκε κάθισα να χαλαρώσω λίγο μπροστά στον υπολογιστή μου. Έπεσα λοιπόν, πάνω σε αυτήν την ευαίσθητη ιστορία που έγραψε ο Μάνος Χατζιδάκις, για την αγάπη και την αντοχή της στον χρόνο. 

Είναι μια τρυφερή ιστορία που συγκινεί μικρούς και μεγάλους.

"Μια φορά κι έναν καιρό, υπήρχε ένα νησί στο οποίο ζούσαν όλα τα Συναισθήματα.
Εκεί ζούσαν η Ευτυχία, η Λύπη, η Γνώση, η Αγάπη και όλα τα άλλα συναισθήματα.

Μια μέρα έμαθαν ότι το νησί τους θα βούλιαζε και έτσι όλοι επισκεύασαν τις βάρκες τους και άρχισαν να φεύγουν.
Η Αγάπη ήταν η μόνη που έμεινε πίσω. Ήθελε να αντέξει μέχρι την τελευταία στιγμή.

Θα σ' αγαπώ ό,τι κι αν γίνει - παραμύθι

Ο Μικρός ήταν πολύ κακόκεφος. Κλείστηκε στο δωμάτιο  κι άρχιζε να στριφογυρίζει κι όλα τα πράγματα ν΄ αναποδογυρίζει. Τις ζωγραφιές από τον τοίχο ξεκολλούσε Κι όλα τα παιχνίδια του χαλούσε.

«Θεέ μου!» είπε η Μαμά «τι έχεις πάθει;»

«Eίμαι ένας ανάποδος και γκρινιάρης μικρός και κανείς δε μ΄αγαπάει» είπε ο μικρός.

«Μικρέ μου» είπε η Μαμά « όπως και να ΄σαι,  εγώ πάντα θα σ΄αγαπώ».

«Kι αν ήμουνα αρκούδος, πάλι θα με φρόντιζες  και θα μ΄ αγαπούσες;» ρώτησε ο Μικρός.

«Φυσικά» είπε η Μαμά. «Εγώ θα σ΄ αγαπώ ό, τι κι αν γίνει»

Πόσο σκληρή είναι η συμβολική γλώσσα των παραμυθιών;

Είναι κοινός στόχος για πολλούς γονείς η διαπίστωση πώς η γλώσσα αρκετών κλασσικών παραμυθιών είναι ιδιαίτερα σκληρή για ένα παιδί. Πολλοί δε, επιλέγουν με αυστηρά κριτήρια τα παραμύθια με τα οποία θα μεγαλώσουν τα παιδιά τους και απορρίπτουν εκείνα που με τον κακό λύκο, τις μάγισσες, την κακιά μητριά και άλλα αγριεύουν στα δικά τους αυτιά την αφήγηση μιας παιδικής ιστορίας.
Ζούμε σε μια εποχή που ακόμα και ο παιδικός τρόπος διασκέδασης έχει αλλάξει ριζικά, τα παιχνίδια, τα κινούμε σχέδια, οι τηλεοπτικοί παιδικοί ήρωες φωτογραφίζουν μια πραγματικότητα σαφώς πιο σύγχρονη και παράλληλα αλλάζουν άρδην τα αισθητηριακά ερεθίσματα που μπορούν τα παιδιά να λάβουν. Αυτή, η νέα εποχή που περιλαμβάνει ίσως για εμάς ήρωες δυσμορφικούς και ακατανόητους, είναι το αποτέλεσμα μιας τεχνολογίας που στην εξέλιξη ή την επιδείνωσή της, αλλάζει την αισθητική μας.

Οι γονείς επινοούν παραμύθια και τα παιδιά μαθαίνουν!

Τα παραμύθια είναι ένας εξαιρετικός τρόπος για να επικοινωνήσει ένας γονιός με το παιδί. Ένας αποτελεσματικός τρόπος να του μιλήσει για το πώς να μη φοβάται το σκοτάδι, πώς να του διδάξει να μοιράζεται τα παιχνίδια του αλλά και πώς να του εξηγήσει το θάνατο ενός αγαπημένου του προσώπου.


Η αφήγηση ιστοριών έχει πολλά πλεονεκτήματα. Ακούγοντας, τα παιδιά ασκούν τη φαντασία τους και την ικανότητα τους να οραματίζονται. Μαθαίνουν ακόμα να ακούν προσεκτικά. Το παραμύθι είναι μια γλώσσα που έχει τους δικούς της κανόνες και τρόπους αφήγησης.

Να σου πώ μια ιστορία;

Πόσο συχνά διαβάζετε παραμύθια στα παιδιά σας; Πόση ώρα περνάτε διαβάζοντας; Πόσο το ευχαριστιέστε; Πόσο συζητάτε ή αναλύετε το παραμύθι που διαβάσατε; Πότε ήταν η τελευταία φορά που επισκεφτήκατε ένα βιβλιοπωλείο ή μια βιβλιοθήκη;

Έχει αποδειχθεί ότι η ανάγνωση παραμυθιών από τους γονείς είναι μια ιδιαίτερα σημαντική δραστηριότητα για τα παιδιά μικρής ηλικίας. κι αυτό γιατί:

Έκθεσή παραμυθιών των αδελφών Γκριμ

Θυμάστε τα παραμύθια ‘Ο Βασιλιάς Βάτραχος’, ‘Η Ωραία Κοιμωμένη’ ή ‘Ο Χάνσελ κι η Γκρέτελ’;
Είναι παραμύθια των αδελφών Γιάκομπ και Βίλχελμ Γκριμ από τη συλογή τους "Παιδικά και οικογενειακά παραμύθια", που εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1812 και έχει μεταφραστεί σε 160 γλώσσες. Τι κάνει όμως μια συλλογή παραμυθιών τόσο ελκυστική;.