Μέρες περνούσαν και στον Α.Σ του tae kwo do που πηγαίνω τον γιο μου έβλεπα μια όμορφη πολύχρωμη αφίσα κολλημένη στην είσοδο. Θεατρική παράσταση "Το βιβλίο των θρύλων".
Δεν διάβασα λεπτομέρειες γιατί δεν είχα πολύ όρεξη για θέατρο. Κυριακή ήταν η παράσταση. Σάββατο πρωί μετά το τέλος του μαθήματος αποφασίζω να δηλώσω συμμετοχή.
Τελικά οι αποφάσεις τελευταίας στιγμής είναι οι καλύτερες!
Φτάνουμε με τον Νικόλα στο θέατρο να έχει αποκοιμηθεί στο αμάξι και να τον πηγαίνω αγκαλιά στο θέατρο. Ευτυχώς ξύπνησε όταν φτάσαμε στην είσοδο και ευτυχώς δεν είχα παρκάρει πολύ μακριά! Η μέση μου!
Δεν είχα ξαναπάει στο θέατρο αυτό και μου άρεσε. Κόσμος; Φουλ! Δεν είχα διαβάσει κριτικές, είπαμε απόφαση της τελευταίας στιγμής.
Μπήκαμε μέσα και ξεκίνησε. Υπέροχη παράσταση! Οι ηθοποιοί τα έδιναν όλα επι σκηνής! Και οι τέσσερις υπέροχοι! Χρώματα, μουσική, χορός και συνεχής συμμετοχή του κοινού. Ο Νικόλας κατάλαβε όλο το έργο. Ήταν ελαφρύ και διασκεδαστικό. Δεν σε άφηνε να χάσεις το ενδιαφέρον.
Το σημαντικότερο όμως είναι ότι όλα τα παιδάκια που ήταν στο κοινό, ανεξαρτήτως ηλικίας, είχαν καθηλωθεί. Συνήθως όλο και κάποιο κλαίει, ή κάνει ζαβολιές ή βαριέται. Μου έκανε φοβερή εντύπωση! Μια υπέροχη παιδική παράσταση!