Από τότε που ξεκινήσαμε τον παιδικό σταθμό, η ζωγραφική έγινε η αγαπημένη ασχολία του Νικόλα. Ζωγραφίζει με μαρκαδόρους, με κηρομπογιές, με δαχτυλομπογιές και με κιμωλίες. Η ικανότητες του έχουν βελτιωθεί πολύ. Εκεί που ζωγράφιζε βιαστικά και οι ζωγραφιές δεν έβγαζαν και κάποιο νόημα(Σε εμένα. Σε αυτόν σίγουρα έβγαζαν), άρχισε να ζωγραφίζει πιο προσεχτικά.
Εκτυπώσαμε χρωμοσελίδες με τους αγαπημένους του ήρωες και τις χρωματίζει πολύ ωραία. Με τις δαχτυλομπογίες ειδικά έχει ενθουσιαστεί! Ζωγραφίζει μόνος του ανθρωπάκια και αεροπλάνα:) Εντάξει δεν μοιάζουν πάρα πολύ με ανθρώπους και αεροπλάνα, αλλά όταν στο λέει βρίσκεις ομοιότητες:)
Η ιδέα να του πάρω δακτυλομπογιές μου ήρθε από ένα post της Άσπας, που διάβασα στο facebook. Έδειχνε έναν τρόπο οργάνωσης των ζωγραφιών των παιδιών, όπου σε μια φωτογραφία, είχε μια ζωγραφιά κρεμασμένη σε μια κρεμάστρα. Πολύ ωραία η ιδέα αυτή, αλλά αυτό που εμένα μου τράβηξε την προσοχή όταν το διάβασα, ήταν η ζωγραφιά που ήταν κρεμασμένη. Το ίδιο απόγευμα κόλας την ζωγραφίσαμε.
Πήραμε δακτυλομπογιές και πασαλείψαμε διαφορετικό χρώμα σε κάθε δάκτυλο. Τα ανακατέψαμε λίγο και σε ένα λευκό χαρτόνι, αφήσαμε τα πολύχρωμα αποτυπώματα των χεριών του Νικόλα. Μετά στην άκρη κάθε δακτύλου βάλαμε από ένα μικρό κομματάκι ύφασμα. Η φωτογραφία είχε κάτι μικρά φουντάκια, αλλά δεν είχα. το αποτέλεσμα ήταν πολύ όμορφο και το βράδυ το δείξαμε στον μπαμπά μας που ενθουσιάστηκε:)
Σκέφτομαι να κάνουμε και το παρακάτω μιας και είναι φθινόπωρο.
Μια επίσης ωραία ιδέα είναι η χρήση σφουγγαριών.
Είμαι σίγουρη πάντως ότι ο τοίχος θα γίνει έτσι.
Και τα ρούχα μας έτσι....
Βγαίνουν οι μπογιές από τα ρούχα ε;;;;
